Ποιοί … σας  ακολουθούν (στα  γραπτά σας) και που να  βρίσκονται άραγε   αν όχι κι αυτοί …που αλλού  παρά στον … αγγελικά πλασμένο κόσμο μας!

Αυτό που μας απέμεινε  είναι τα λογάκια(!!!) μας κι η πικραμένη μας  μνήμη ! 

…  φίλοι  μου.image
-…θα αποτελούσαν και σοβαρούς παράγοντες της ηθικής συνοχής του Ελληνισμού…

-…για σκέψου!

Ήταν ευτύχημα το γεγονός ότι η πνευματική ηγεσία του Ελληνισμού είχε συναίσθηση της Εθνικής της συνειδήσεως. Η Εθνική συνείδηση του Αριστοτέλη δεν δημιούργησε τον πολιτικό, τον στρατηλάτη Αλέξανδρο;

Άς ασχοληθούμε όμως τώρα με την Εθνική συνείδηση του Πλάτωνα.

Ο Πλάτων πιστεύει στην κοινή καταγωγή των Ελλήνων. Οι Έλληνες μεταξύ τους λέει, είναι οικείοι και συγγενείς, ενώ με τους βαρβάρους είναι άσχετοι και ξένοι

“φημί γαρ το μεν Ελληνικόν γένος αυτό αυτώ οικείον είναι και συγγενές, τω δε βαρβαρικώ οθνείον τε αλλότριον” (Πολιτεία 470γ).

Αρρώστεια είναι για τον Πλάτωνα, οι εμφύλιοι σπαραγμοί γι’ αυτό τις συγκρούσεις μεταξύ των Ελλήνων τις ονομάζει “στάσεις”, ενώ τις συγκρούσεις Ελλήνων βαρβάρων τις αποκαλεί “πολέμους”, μια και οι Έλληνες, όπως λέει, είναι φυσικοί πολέμιοι των βαρβάρων.

Η γλώσσα μας   είναι  το δυνατότερο μας   όπλο   Η ισχύς μας   είναι και εμπεριέχεται στον …λόγο μας .

Για νέα μέτρα προϊδεάζει ο Γιώργος

«Ο δρόμος προς την Ιθάκη θα έχει Κύκλωπες και Λαιστρυγόνες»

Μακρυγιάννης   12/02/2010  16:32

 

Γι αυτά  τα κολωνάκια  ματώναμε  τόσα χρόνια     και χάσαμε   …τ αυγά  και τα πασχάλια …  να  τους πείς   κι άμα δεν θένε  ν ακούσουνε …έεεεε  ας  αρχίσουν  να σφυράνε με τα σφυριχτράκια τους   ….Είναι κι αυτό  στην διακριτική τους ευχέρεια   όπως και στην δική μας   ευχέρεια  είναι να  κάνουμε  κι εμείς  ότι μας  φωτίσει …  το φώς της νέας ημέρας !Κι ειπώθηκε  κι αυτό  και τίποτα   δα  καινούργιο   διότι αν  υπάρχει ένας  δίκαιος  αυτός  είναι  ΄Ενας μόνον  κι έχει το όνομα     ΘΕΟΣ  Αυτός  φωτίζει επι δικαίων κι αδίκων   και  βρέχει…   δίκαιους  και  άδικους .

«Είχα δυο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια – φαίνονταν οι φλέβες, τόσην εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα ‘χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ’ Άργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν. […] Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: «Αυτά και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μη καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Γι’ αυτά πολεμήσαμε».                                                   (Στρατηγός Μακρυγιάννης ΓΙ’ ΑΥΤΑ ΠΟΛΕΜΗΣΑΜΕ Απομνημονεύματα, 1829 – 1850)

Ο Πλάτων πιστεύει στην κοινή καταγωγή των Ελλήνων.´Promitheus Desmotis

Αλλά η τρανοτέρα εκδήλωση της Εθνικής συνειδήσεως του Πλάτωνος, είναι η παραδοχή του ότι η υπό ίδρυση ιδεώδης ΠΟΛΙΤΕΙΑ του θα είναι ΕΛΛΗΝΙΚΗ:

” Ην συ πόλιν οικίζεις, ούχ Ελληνίς έσται;

Δεί γι’ αυτήν, έφη” (Πολ.470 ε)

 …«κλικάρει» όλη τη Γη πριν και μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αυτή τη μοναδική οδύσσεια στις μακρινές θάλασσες, την οποία μας μετέφερε μέσα από τους στίχους των ποιημάτων του, «ακολούθησε» ένας χρήστης του Διαδικτύου, φτιάχνοντας έναν χάρτη της Google

(φτιάξε κι εσύ κάτι…μπορείς!)

«Είναι προνόμιο να έχει κανείς τη δυνατότητα του λόγου σε δημόσιους χώρους. Σε τελική ανάλυση, η δυνατότητα να εκφράζονται οι πολίτες μιας κοινωνίας ελεύθερα στο δημόσιο χώρο ήταν και αποτελεί ακόμα το αντικείμενο αγώνων για μια ανθρώπινη, δίκαιη και δημοκρατική κοινωνία.»(έφη…Π Γουγουλάκης)

Ερώτημα

Ήταν  ο  Ηρακλής  ο   ήρωας  του  δεκάθλου  ,o οποίος εξ  αιτίας  της  οργής  και της μανίας  του  άσπλαχνου   Ευρυσθέα…  τόσο  πολύ δοκιμάστηκε  στον βίο του , σύγχρονος   του  Άτλαντα  ?Μα  αν  δεν  ήταν πώς  … τους  φέρει (παρουσιάζει) η μυθολογία  των  προγόνων  ημών  κι υμών   να  συνδιαλέγονται εις  έναν   εκ των μύθων  της?

180px-Titanen_Atlas,_Nordisk_familjebok

Αν  δεν ήταν  οι μύθοι , πριν  γίνει η συλλογή  κι η καταγραφή των  εκ των  …την  γραφή     εφευρετών   και γνωριζόντων  την ιστορία  της , προφορικές  παραδόσεις,  δηλαδή ότι  αποκαλούμε   λαική  προφορική   παράδοση  , η οποία   μεταβιβάστηκε  με  διηγήσεις κι ιστορίες  απο  στόμα σε  στόμα ,απο γενεά σε γενεά, πως θα  μπορούσαν  να  έχουν υπάρξει   και  αν οχι μέσω  του λαού  , ήτοι των  λαλούντων την  ίδια   γλώσσα  και  των  ιερατείων  της  γνώσης,  διατηρηθεί   με   ουσιαστικό λόγο διατήρησης τους    την  παροχή μετάδοση γνώσης διδαχής  και κατανόησης   της  Ιστορίας που προηγήθηκε  της ύπαρξης  των ονομάτων  που έφερε ο καθείς και των  επωνύμων τους ?

Ο  το  γραφείον  του  κρατών δια  τας  δικάς  του  ανάγκας  Περί δε   ανάγκης  …και  αυτοί τούτοι οι  Θεοί  … πειθονται .

Τα λόγια      κι ο λόγος μας.

Γιατί… δεν  μας  άφησε  κανένας  ούτε μιά στιγμή…(!) να   πιστέψουμε  στην δύναμη του  μυαλού μας  και στην πίστη μας που θά  ‘πρεπε να  μας έχει πείσει οτι επιτέλους αν μη άλλον τι  …έχουμε  τον  τρόπο που  κατακτήσαμε  με κόπους  και θυσίες  -κι εμείς  οι φτωχοί  κι ίσως  και στο πνεύμα  μας  πτωχοί… κι ίσως και καταφρονεμένοι και ταπεινωμένοι (!!!) -ώστε να παίρνουμε τον  εαυτό μας στα σοβαρά  και να του αποδίδουμε  τα δέοντα   και  μάλιστα τον σεβασμό    που πιστεύουμε  ότι  αξίζει   .

Δηλαδή απλά  να  σεβόμαστε τον ίδιο τον εαυτό μας .

Κι όχι  να παρακαλούμε  να εισπράξουμε  ώς εισπράκτορες  και ταξιθέτες  -τριες   τα  ..μπράβο και τα  εύγε   και τα θεατρινίστικα καμώματα …  στις αίθουσες   θεάτρων   και στ ανοιχτά στάδια,  αλλά   για  την  ουσία  του  ζητήματος!

Έχεις τον λόγο μου  …λέμε  και άλλοτε τον κρατάμε κι έχουμε  για αυτό  τον λόγο   για  αυτή την αιτία …την συνείδησή μας  ήσυχη κι ικανοποιημένη και  για  τα μικρά  και  για τα  μεγάλα  ζητήματα  στα οποία  για τα οποία μάλλον  δίνουμε τον λόγο μας. Άλλο βεβαίως   σημαίνει  δίνω τον λόγο μου κι άλλο   ορκίζομαι …

Κι αν δεν τον κρατήσουμε  νιώθουμε      σιωπηρά , ίσως   χωρίς να  το ομολογούμε , μια   ενοχή  βασανιστική  ενδεχομένως. Κι  αν  ανήκουμε  σ  αυτούς  που   εντάσσονται   στο κόμμα (!!!)  των  δεβαρυέσαι  και του δεβαρυεστισμού(νεολογισμός !!!)    …λέμε  πέρα …βρέχει   και προχωρούμε  ακάθεκτοι  εμπρός  προς το άγνωστο …΄Ισως να  πηγαίνουμε στο  …άγνωστο με βάρκα την ελπίδα(!)  για να γνωρίσουμε  καινούργιους ουρανούς  Κι ωστόσο   το ξέρουμε  καλά  , πολύ καλά μάλιστα πως  τον ουρανό  δεν τον  γνωρίζουμε  κι ίσως  πολύ καλά  να κάνουμε πού  δεν βιαζόμαστε  αν καν  θέλουμε να τον γνωρίσουμε  .

Κάποτε –κάποτε   η ίδια η ζωή μας τα φέρνει έτσι όπως θέλει αυτή χωρίς  βεβαίως  να μας ρωτάει και μας αποδείχνει ότι, αν και δώσαμε το λόγο μας έστω   και μόνον  στους ίδιους  τους   εαυτούς μας αν όχι και σε   άλλους   …δεν τον κρατήσαμε.  Δεν έγινε κατορθωτό να κρατήσουμε τον λόγο μας   για τον άλφα ή  βήτα  ή και γάμα  …λόγο! Δικαιολογημένα  ή  όχι  …είναι κι αυτό  ζήτημα  κρίσης έρευνας κι ερμηνείας.

Αυτά  είναι τα καθομιλούμενα  Ελληνικά …  λογάκια   μας .Ιντερνάσιοναλ  Απρόουτς

 

Να  λοιπόν   που ο λόγος   έχει  πολλές ερμηνείες  καθώς και τα λογάκια .  Κι άλλο  να  γράφεις  όπως μιλάς  κι άλλο να μιλάς όπως γράφεις .Δεν είναι   ένα και το  αυτό  …

Αλλιώς   εκφραζόμαστε γραπτώς  -διατυπώνουμε τα αιτήματά μας   – πρός μια  υπηρεσία π,χ απευθυνόμενοι  στους διευθυντές ή  υπαλλήλους  της    για την ικανοποίηση κάποιου αιτήματός μας κι αλλιώς  επίσης  …εκφραζόμαστε γραπτώς  γράφοντας  σ έναν-μία φίλο-η μας .

Η γλωσσική   έκφραση ,που  ορίζει και επίσης φανερώνει  και   αποτυπώνει την σκέψη του νού μας, η προφορική και  η γραπτή,    διαφέρουν      όσο διαφέρει σχεδόν  η νύχτα απ την ημέρα  από άτομο σε άτομο  .

Εάν, όταν κι όπου χρειάζεται κι αυτό   για λόγους  π.χ   περιγραφής  μιάς κατάστασης  στην οποία  είμασταν-  διότι έτσι το έφερε  η στιγμή … η  ζωή- μάρτυρες ,  με την έννοια  ότι έτυχε   να  βρεθούμε  παρόντες  σε  ένα  συμβάν   …πρέπει να το περιγράψουμε  πιστά  , δηλαδή  με  την επιλογή  των ορθών  και όσον το δυνατόν  πιο   επιλεγμένων  λέξεων  κι εννοιών  ώστε να  αποδίδουν  την πραγματικότητα   του  συμβάντος.  Αλλιώς  υπάρχει ο κίνδυνος  να  το  παραχαράξουμε  ή  να  το τροποποιήσουμε  και να  αλλάξουμε την σημασία  ή  όποια  σοβαρότητα  είχε   ή   έχει κι  αυτή τούτη τη στιγμή !

Το κάθε τι συμβαίνει  μιά δεδομένη στιγμή  σε κάποιο ορισμένο και συγκεκριμένο περιβάλλον μιά συγκεκριμένη ώρα  όπου  επικρατούν οι μεν  ή  οι δε  συνθήκες  (περιβάλλον) και συμβαίνει  έτσι  κι όχι   αλλιώς  ! Επομένως  μιά  ενδεχόμενη  παραποίηση  ή  μετά επιγνώσεως παραχάραξη  του συμβάντος  για  οποιονδήποτε  λόγο-αιτία…είναι άλλης  φύσης   ζήτημα .Η περιγραφή  ενός  συμβάντος μπορεί να  γίνει πιστά     με  πολλά  ή  λιγότερα   ορθά  η λανθασμένα  επιλεγμένα  χαρακτηριστικά   λόγια – λέξεις  και  μέσω  χρήσης  εννοιών και φράσεων.

 

Η αναπαράσταση  και περιγραφή κάποιου συμβάντος με  γραπτό  ή και προφορικό  λόγο σε κάποιον  που δεν  ήταν παρών  η παρούσα   στο συμβάν  , πρέπει(διότι αυτό είναι συχνά αναγκαίο και ηθικό) να είναι   επακριβής   όσο  το δυνατόν   το επιτρέπει η  γλώσσα-γλωσσική επάρκεια  – που είναι  το μοναδικό   εργαλείο   που διαθέτουμε  για  να   κάνουμε  τον άλλο    συν-κοινωνό  ή  και απλώς   γνώστη του  τι και πώς συνέβη κάτι.

΄Ομως  σήμερα   που ο καθείς  μπορεί με σχετική ευκολία  και γνώση  της τεχνολογικής  εξέλιξης  -της  κινητής τηλεφωνίας   πχ   μέσω της χρήσης  ενός   ασύρματου μάλιστα  κινητού τηλεφώνου το οποίο  είναι  ταυτοχρόνως  και βιντεοκάμερα   και   φωτογραφική μηχανή , μπορεί να  καταγράψει  λοιπόν  (φωτογραφίσει  η και βιντεο-σκοπίσει) καταγράψει οπτικο-ακουστικώς  ένα  συμβάν … λίγο ή πολύ  επαρκώς-  αδιάφορο με πόση εκ ποιοτικής  απόψεως  επάρκεια πρόκειται – δια  αυτής  επομένως  της μεθόδου  κι όσον αφορά στο ζήτημα της  γνώσης του λεκτικού πλούτου   γίνεται κι αυτός  (καθίσταται)  μερικώς έστω… επικουρικός  !

Έτσι η   ίδια  η  χρήση   κι εξάσκηση  των γλωσσικών  εκφραστικών  δυνατοτήτων που παρέχει  αυτή  καθ’ εαυτή η  γλώσσα – ως   εργαλείο  που  πρέπει  να   το χειρίζεται ο καθείς  με τον δικό του  ειδικό  τρόπο –  με τις εκφραστικές  δυνατότητες  που υπάρχουν  είτε τις  κατέχουμε είτε όχι  (για την σωστή περιγραφή  κάποιων συμβάντων -γεγονότων)  μπορεί να θεωρούνται  ως   δεύτερη προτεραιότητα.

Αλλά στην ουσία  δεν είναι έτσι … αντιθέτως  μάλιστα  είναι  τότε που πρέπει  να  έχει τα πρωτεία  …η ορθή  χρήση  της ελληνικής  γλώσσας .

Κι επειδή  αυτό   συμβαίνει πλέον την σήμερον ημέρα   εκτεταμένως αν όχι και  κατά κόρον   ,  ως  τακτική   που υιοθετείται, έχει και  σοβαρές επιπτώσεις   στην ίδια  την θεώρηση  του ζητήματος  της αναγκαιότητας της  γλωσσικής  επάρκειας  και των εκφραστικών δυνατοτήτων  που παρέχει  η γλωσσική έκφραση  στον καθένα  μας ξεχωριστά αλλά και  συνολικώς.  Κι  αυτό  διότι   με την  γλώσσα  και την  κατανόηση  της   γίνεται   η βαθύτερη   ερμηνεία   των όποιων συμβάντων  .  Η  ύπαρξη   κι η ανάπτυξη της   ζωής  της  γλώσσας  μας  -των  Ελληνικών  – μπορεί να κινδυνεύει .

Και τούτο  διότι τα Ελληνικά –η γλώσσα μας – μιλιούνται γράφονται και  κατανοούνται   από  συγκριτικώς  ελάχιστους πλέον   ανθρώπους  .

Ας μη παραμελούμε  λοιπόν   το  εργαλείο  αυτό της σκέψης  του νού μας  που είναι το     αναγκαίο κι απαραίτητο  εργαλείο   συνεννόησης  μεταξύ μας διότι αναμφιβόλως δεν θα αργήσει να  έρθη  η ώρα,  η  γλώσσα, να μας εκδικηθεί (μεταφορικώς) Ας  θυμόμαστε  πως σκεφτόμαστε σωστά ή λάθος ανάλογα  με  το νόημα  που δίνουμε και φορτίζουμε το περιεχόμενο των λέξεων και των εννοιών.

 

Και γλώσσα μου  δώσαν οι προγόνοι μου   …την  Ελληνική.Mediterranean_Sea_

 

Αλλά   οι φίλοι   μου   αυτόκλητοι ή μή    καλοδεχούμενοι η  μή …. μου την στέρησαν  κι άλλοτε μου την κλέψανε   κι άλλοτε   μου την αντιστρέψανε και μου   είπανε  σκάσε  αντί να μου πούν  μίλα .  Κι εγώ  έσκασα  …γιατί πίστεψα  πως αυτοί  ..ήξεραν γιατί  πρέπει να σκάσω…΄Εφτασαν στο σημείο  να ισχυριστούν ότι …κινδύνευε  κι αυτή η ίδια  η  χώρα μας.

Κι απ την σκασίλα (!) και διότι έσκασα…αρρώστησα  κι έβγαλα  την μαύρη την κακή κι επάρατη ασθένεια  και τώρα  τρέχω και δεν σώνω   … στα  γιατροσόφια  και στους γιατρούς  κι ο  Θεός  ας  με σώσει  αν   κρίνει πως   πρέπει να μ αγαπάει κι εμένα τον ταπεινό Του  δούλο.

Και χίλιες φορές να είμαι  δούλος  και ταπεινός ΤΟΥ ΘΕΟΥ και  να Τον  παρακαλώ  παρά    του  ανθρώπου.Γιατί μ  έκανε  κι εμένα ο Θεός   …ελεύθερο κι όχι  δούλο κανενός . Και αν   θέλει  κάποιος απ τους ταπεινούς Του  ή τους άλλους  τους  μη στερημένους απ την  περηφάνεια  αν μη και έπαρση τους και το  υπερεγώ τους ,  …λόγια … ας ξέρει  πως  …ξέρω  κι εγώ  απο  …λόγια .Τα  λόγια  , λέει  κι η πείρα  , είναι  εύκολα   αλλά  τα έργα   αποδείχνουν την ισχύ  τους .

Και τον λόγο τον στερνό των ανθρώπων(!!!) δεν ήρθε η ώρα να τον πεί … η  ταπεινότητα μου .

 

Αμ έπος  αμ έργο …λέμε  στα  νέα ελληνικά  .

Ας  είναι ο λόγος  αυτός   που είθε   (κατ ευχήν)  να συμβεί  να συμβάλλει  στο να μας  σώσει    παρά  η σιωπή  και τα …άλαλα   και μπάλαλα!

Αν το ισχυρό επιχείρημα είναι  ένα  όπλο κι είναι  όντως –  μπορεί να  αποδειχτεί- κυριολεκτικώς  σωτήριο .

Ο ισχυρός  ο λόγος (  ο ένλογος  τοιούτος  )  σώζει και μπορεί να συνεχίζει να  σώζει ακόμα και … ΖΩΕΣ.

Και τα πειραματόζωα  … έχουν   κι αυτά ζωή και τη ζωή   τους  την  δώσαν  οι προγόνοι τους   και δεν την κλέψανε  απο  μηδένα .

 

ο 1ος   υπουργός   πχ   της  Μπανανίας   (!!!) επέρριψε ευθύνες και στην Ε.Ε., λέγοντας ότι γίναμε πειραματόζωο στην μάχη Ευρώπης και διεθνών αγορών.

Σημειωτέον ότι η δεύτερη γλώσσα είναι ακόμη πιο ζωτικής σημασίας στη σημερινή Ελλάδα της «νέας εθνικοφροσύνης». Σε καθιστά πιο ανεκτικό, σε απαλλάσσει από τη γλωσσική σου αλαζονεία, σε καθιστά πολίτη του κόσμου.

«Το να κατακτήσεις μια δεύτερη γλώσσα είναι σαν να έχεις μια δεύτερη ψυχή» έλεγε ο  «Πατέρας της Ευρώπης», ο Καρλομάγνος. Αυτό πρέπει ενδεχομένως να θυμούνται όσοι επιμένουν να απαξιώνουν την ξένη γλώσσα, αντιμετωπίζοντάς την μόνο ως καταναγκαστικό έργο ή ως σίγουρο «διαβατήριο» για μια απαιτητική αγορά εργασίας. Αλλά και όλοι εκείνοι (στη δημόσια κυρίως εκπαίδευση) που επιμένουν να τη διδάσκουν, χωρίς αγάπη και φαντασία, σαν αποπαίδι της διδακτέας ύλης.

 

Αν  δεν  έχεις διδαχτεί  τα  Ελληνικά στο σχολείο   τότε  είναι αμφίβολο  ότι μπορείς – με την έννοια του να έχεις την  πραγματική ικανότητα να κατανοήσεις τις εκφραστικές δυνατότητες  αλλά και κινδύνους  παρερμηνείας  που  φέρνει ,κουβαλάει μέσα της   η ίδια  η δική  σου η γλώσσα  πόσω δε μάλλον  μιά δεύτερη   γλώσσα διότι π .χ η ικανότητα  χρήσης δεύτερης γλώσσας  δεν σημαίνει διγλωσσία.  Είμαι δίγλωσσος δεν σημαίνει διόλου   χρησιμοποιώ  την  δυνατότητα  μιας πολιτικής φύσης και περιεχομένου   διγλωσσία.

Περί  διγλωσσίας  πρόκειται και στις  δύο  περιστάσεις, άλλο όμως  πολιτική  διγλωσσία  κι άλλο   απλή  διγλωσσία.

Η διγλωσσία όταν   χρειάζεται  επιθετικό προσδιορισμό  μπορεί κι ας το έχουμε κατά  νου και τούτο-  μπορεί να σημαίνει   πολλά  πράγματα  αν  κάν   αυτά  που σημαίνει  έχουν σχέση με   συγκεκριμένα  …πράγματα  ιδέες και καταστάσεις .

ΕΝ ΟΙΔΕ ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΕ…

Ούτε άκουσε,  ούτε είδε, ούτε  είπε…   κι ούτε   ΟΙΔΕ   διότι ουδέν οίδε.

΄ενα  ξέρω …κι εγώ … πως δεν ξέρω τίποτα!

Ξέρω όμως  πως  γεννήθηκα … ΕΛΛΗΝΑΣ κι όταν θά ρθει η στιγμή   να πεθάνω   ΕΛΛΗΝ θα   πεθάνω… Διότι  …  έτσι! Κι αν δεν  είχα την ελληνική  γλώσσα  να  μιλώ και να διαβάζω και να  κατανοώ   θα  ένιωθα   στερημένος ενός  δικαιώματος     Π .χ της απόλαυσης    της ποίησης  ,δείγμα της  οποίας  εδώ…

Δαρείος

Ο ποιητής Φερνάζης το σπουδαίον μέρος

του επικού ποιήματός του κάμνει.
Το πώς την βασιλεία των Περσών
παρέλαβε ο Δαρείος Υστάσπου. (Aπό αυτόν
κατάγεται ο ένδοξός μας βασιλεύς,
ο Μιθριδάτης, Διόνυσος κ’ Ευπάτωρ). Aλλ’ εδώ
χρειάζεται φιλοσοφία· πρέπει ν’ αναλύσει
τα αισθήματα που θα είχεν ο Δαρείος:
ίσως υπεροψίαν και μέθην· όχι όμως — μάλλον
σαν κατανόησι της ματαιότητος των μεγαλείων.
Βαθέως σκέπτεται το πράγμα ο ποιητής.

Aλλά τον διακόπτει ο υπηρέτης του που μπαίνει
τρέχοντας, και την βαρυσήμαντην είδησι αγγέλλει.
Άρχισε ο πόλεμος με τους Pωμαίους.
Το πλείστον του στρατού μας πέρασε τα σύνορα.

Ο ποιητής μένει ενεός. Τι συμφορά!
Πού τώρα ο ένδοξός μας βασιλεύς,
ο Μιθριδάτης, Διόνυσος κ’ Ευπάτωρ,
μ’ ελληνικά ποιήματα ν’ ασχοληθεί.
Μέσα σε πόλεμο — φαντάσου, ελληνικά ποιήματα.

Aδημονεί ο Φερνάζης. Aτυχία!
Εκεί που το είχε θετικό με τον «Δαρείο»
ν’ αναδειχθεί, και τους επικριτάς του,
τους φθονερούς, τελειωτικά ν’ αποστομώσει.
Τι αναβολή, τι αναβολή στα σχέδιά του.

Και νάταν μόνο αναβολή, πάλι καλά.
Aλλά να δούμε αν έχουμε κι ασφάλεια
στην Aμισό. Δεν είναι πολιτεία εκτάκτως οχυρή.
Είναι φρικτότατοι εχθροί οι Pωμαίοι.
Μπορούμε να τα βγάλουμε μ’ αυτούς,
οι Καππαδόκες; Γένεται ποτέ;
Είναι να μετρηθούμε τώρα με τες λεγεώνες;
Θεοί μεγάλοι, της Aσίας προστάται, βοηθήστε μας.—

Όμως μες σ’ όλη του την ταραχή και το κακό,
επίμονα κ’ η ποιητική ιδέα πάει κι έρχεται —
το πιθανότερο είναι, βέβαια, υπεροψίαν και μέθην·
υπεροψίαν και μέθην θα είχεν ο Δαρείος.

Κωνσταντίνος  Καβάφης

 -Από το  λεξιλόγιον θέλουν οι κυρίαρχοι κι οι αυτόκλητοι επικυρίαρχοι ….να σβήσωμεν την λέξιν «ελευθερία». Θέλουν να μας μάθουν να είμεθα δούλοι ευτελείς και να λησμονήσωμεν ότι είμεθα Έλληνες. Ουδέποτε αι διεθνείς αρχαί και διακηρύξεις υπέστησαν τοιούτον κόλαφον, όπως κατά τας ημέρας αυτάς εις την vήσov µας

«σοκ και δέος»

εφαρμόζεται συστηματικά τα τέσσερα τελευταία χρόνια στη χώρα μας, έχει τρεις βασικούς πυρήνες στη λογική της

-Ο πρώτος επικεντρώνεται στην εφαρμογή αλλεπάλληλων «πληγμάτων», ώστε να μη γίνεται δυνατή η λογική        τους επεξεργασία και να μην μπορούν να προκληθούν αντιδράσεις (κατάσταση σοκ).

— Ο δεύτερος αφορά την εμπέδωση της αντίληψης ότι δεν υπάρχουν πλέον πλαίσια ασφάλειας και  προστασίας του πολίτη. Η μόνιμη και σταθερή εργασία αποτελεί άπιαστο όνειρο, η ιδιοκτησία, τα ατομικά   δικαιώματα μπορούν να αφαιρεθούν με ένα πολυνομοσχέδιο. Τα κοινωνικά δικαιώματα αποτελούν σήμερα           μια παρωχημένη ανάμνηση…Στον νεοφιλελεύθερο-μνημονιακό «κόσμο» δεν υπάρχει «στήριγμα»για να           ακουμπήσεις.Η ανασφάλεια,ο φόβος,η απόγνωση αναδεικνύονται σε κύρια χαρακτηριστικά της καθημερινής  ζωής

(κατάσταση  δέους).

—Ο τρίτος αφορά το θέμα της Δημοκρατίας, των θεσμών και των αξιακών της περιεχομένων.

Η συστηματική καταπάτηση των νόμων και του Συντάγματος γενικότερα, ο συνεχής ευτελισμός του Κοινοβουλίου, η απηνής καταστολή ως μόνιμη πολιτική απάντηση στις αντιδράσεις των πολιτών, η υπηρετική σχέση η οποία διαμορφώθηκε μεταξύ της εγχώριας πολιτικής εξουσίας και της χρηματοπιστωτικής και πολιτικής εξωγενούς ελίτ συμπυκνώνονται συνολικά σε ένα «μήνυμα»:

Η Δημοκρατία στους καιρούς μας είναι περιττή πολυτέλεια. Όταν μάλιστα δεν χρησιμεύει ως εργαλείο νομιμοποίησης των μνημονιακών πολιτικών, τότε είναι ΕΠΙΒΛΑΒΗΣ και πρέπει να αγνοείται ή να καταργείται. .

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις, με αποκορύφωμα το σημερινό …χτεσινό και προ-χθεσινό σχήμα, καλλιεργούν επίμονα και συστηματικά τη στρατηγική της χειραγώγησης του φρονήματος των πολιτών, όπου

η μοιρολατρία, η αναξιοπρέπεια, η παραίτηση και η υποταγή συνιστούν τις αρχές της σύγχρονης ατομικής και συλλογικής κουλτούρας.

Σύμφωνα με την επιδίωξή τους, πρέπει ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΤΟΥΣ. –(εις  εκ των αναρίθμητων καθηγητών Πανεπιστημίου)

 

Ας μας  φυλάγει ο  Δημιουργός Πάντων  απο αυτόκλητους Φιλέλληνες και  άκριτο φιλελληνισμό  Μας  αρκεί , αν δεν μας  περισσεύει μάλιστα   (!!!)  ο  Ελληνικής  καταγωγής και προέλευσης  φιλελληνισμός  αν καν κι αυτός μας  χρειάζεται . Διότι    απ την ΙΣΤΟΡΙΑ μας διδασκόμενοι   θυμόμαστε   και παραθυμόμαστε  μάλιστα (παρά  τις προσπάθειες  να  ξεχάσουμε  μπας  κι ηρεμήσουν τα νεύρα μας )πόσα   όσα   πάθαμε -και μυαλό ακόμα δεν φαίνεται να  βάλαμε –  απο φίλα κείμενους  φιλόπατρεις … ¨Ελληνες και μη Έλληνες  Η φιλοπατρία   είναι πολλώ τρόπω  ερμηνευόμενη  έννοια   κι οπωσδήποτε χρήζουσα  κριτικής  αντιμετώπισης . Οι καλές   δηλούμενες  προθέσεις   μάλλον δεν  θά πρεπε να   αρκούν  ούτε  σήμερα ούτε    κι άλλοτε εξ άλλου  απεδείχθησαν επαρκείς  για   να πείσουν   άλλους  παρά  μόνον …  κι αλίμονο   τους πλέον  αφελείς  . Η  αφέλεια  όμως  κι η κριτική σκέψη  μάλλον δεν συμβαδίζουν  ούτε επομένως  πάνε   χέρι -χέρι  .

Χέρι  χέρι σε πηγαίνω και με πάς  .Εγώ που σε λατρεύω κι εσύ που μ αγαπάς.  (Ελαφρολαικόν άσμα  εποχης  1950 -60)

Στου κουφού  την πόρτα όμως , λέει  ο λαός,    όσο  θέλεις  βρόντα . Κι απο βροντές  Διός   …τρέμουν κι αυτοί οι  7 ΟΥΡΑΝΟΙ πόσω δε  μάλλον  οι αυτόκλητοι (!!!) που  δηλώνουν …ως τοιούτοι δηλαδή …φίλοι μας. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης  ο καθείς      μπορεί να δηλώνει ότι είναι    ότι θέλει   … ακόμη   και …  Μέγας Αλέξανδρος ! Καλώς  η κακώς (αδιάφορον)  η  λόξα κι λώλα (τρέλλα) είναι  μια ασθένεια  που  δεν επιλέγει να  εγκαθίσταται στα όρη και στις  υψηλές  κορυφές των ορέων    αλλά ως  φαίνεται και δυστυχώς  απεδείχθη τραγικά και  προσφάτως  ακόμα  και     στις κεφαλές των ανθρώπων  των  εγκατεστημένων και στις  καλύτερες  … πολυπληθείς γειτονιές   των Ευρωπαικών μεγαλουπόλεων .

 

Αν χρειαστεί κάτι να μας  σώσει ας είναι αυτό  …η ποίηση κι η μουσική εν γένει οι τέχνες! Ίσως γίνει  το θαύμα κι …όσο ζούμε ας ελπίζουμε …

Οι  ναοί…και αυτοί    που  είχαν έχουν και θα έχουν   το  σχήμα  του  Ουρανού  … στεγάζουν  και πιστούς κι άπιστους  και  τη φύση ολάκερη !

 Ναοί στο  σχήμα  του  Ουρανού  (Ποίηση Οδυσσέα Ελύτη  Βραβείο Νομπέλ 1979)

Ναοί στο σχήμα του ουρανού

και κορίτσια ωραία
με το σταφύλι στα δόντια που μας πρέπατε!
Πουλιά το βάρος της καρδιάς μας ψηλά μηδενίζοντας
και πολύ γαλάζιο που αγαπήσαμε!
Φύγανε φύγανε
ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο
και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά.
Φύγανε φύγανε
και βαθιά κάτω απ’ το χώμα συννέφιασε ανεβάζοντας
χαλίκι μαύρο
και βροντές, η οργή των νεκρών
και αργά στον άνεμο τρίζοντας
εγυρίσανε πάλι με το στήθος μπροστά
φοβερά των βράχων τ’ αγάλματα

H συνείδηση είναι κάτι που έχεις λιγότερο όταν είσαι βρέφος, περισσότερο ως ενήλικας και λιγότερο πάλι όταν αρχίζει η φθορά.

Ήταν γιος του Δία και της Λητούς και γεννήθηκε μαζί με τη δίδυμη αδελφή του, Αρτέμιδα, στο ιερό νησί της Δήλου, όπου είχε καταφύγει η Λητώ για να αποφύγει τον φθόνο ,τη ζήλια και το θυμό της Ήρας. Το φθινόπωρο, ο Απόλλων εγκατέλειπε την Ελλάδα για τη χώρα των Υπερβορείων, και την άνοιξη επέστρεφε πάλι επάνω σε άρμα που το έσερναν κύκνοι. Λατρευόταν σε πολλούς τόπους και οι πιστοί τού είχαν αφιερώσει πολλά ιερά, με σπουδαιότερα αυτά της Δήλου και των Δελφών, όπου ο θεός είχε ιδρύσει το σημαντικότερο μαντείο της αρχαίας Ελλάδας, αφού πρώτα σκότωσε το μυθικό δράκοντα Πύθωνα, γι’ αυτό και έφερε την ονομασία Πύθιος. 

Περί  Πυθίου   ο λόγος  και ην ο λόγος …λόγος…  Ιερόν   τι  δι ό  εκ  νοός .                                                    «Την πιό δυνατή γλώσσα την διαθέτει εκείνος που διαθέτει την πιο δυνατή σκέψη/ψυχή, αυτός που διαθέτει παιδεία»

no  means no    and believe it …It s no  need at all  to comment  everything  or either   have  your  say  about   everyone and everything  in  public  … dear  …On the  other  side   … none  can stop you   to give puplicity   at  your thoughts  and   your (!!!) ideas about   what ever  you  believe  it is  worth to make it  clean   for  someone or many    of  your   so called … followers!

Ενδυμιων