movies_corner_2012_05_29_lola_01´Promitheus Desmotis Ψυχή και Ερως

Historien rymmer många exempel på hur människor i stora skaror tvingats fly när krig och förföljelse har hotat. Men ofta glömmer vi bort dessa folkförflyttningar och vad de inneburit. När dagens flyktingsituation ska hanteras finns all anledning att blicka bakåt, menar professor Dick Harrison.

ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Η ΝΑ ΜΗΝ ΖΕΙ ?    (ΑΜΛΕΤ)Αμλέτος

Ελπίζω κι εύχομαι το ερώτημα …(ποιό απ όλα? )να μην απαντηθεί ποτέ.
Ελπίζω  να   συμφωνεί  πας  ΕΧΕΦΡΩΝ    Έλλην  αλλά κι Ευρωπαίος  και κάθε  Έλληνας  της  Ομογένειας  όπου  γης        ότι  όλων  ημών κι υμών  χρειάζεται     ολίγη   η περισσότερη  περίσκεψη  και σοβαρότητα .   Δεν  βλάπτει     να   θέτει  ο καθένας  μας   έστω  και   ρητορικής  φύσεως  ερωτήματα   .Περί  ρητόρων  δε    δεν  στερούμεθα   ούτε  στην   χώρα   των  Ελλήνων   ούτε στην  εκτός  Ελληνικής επικράτειας  χώρα   της γης.

Ελπίζω να μη βρεθούμε στα χέρια μιας ακόμη πιο ακροδεξιάς κυβέρνησης. Ελπίζω να τους κατακρημνίσουμε πριν μας ρίξουν ακόμη βαθύτερα στα Τάρταρα.

Είναι πλέον η ώρα όλοι οι έλλογοι πολίτες αυτής της χώρας, δεξιοί, αριστεροί, φιλελεύθεροι, κομμουνιστές, αντιεξουσιαστές να καταλάβουν πως αυτό που έχει συμβεί στην Ελλάδα δεν είναι ατυχηματικό και πως ούτε οι ιδέες ούτε τα συμφέροντα κάποιων είναι υπεράνω των ζωών όλων μας.

Είναι καιρός οι Έλληνες να σταματήσουν να προβάλουν την επιπολαιότητα και τον ατομικισμό τους σα να ήταν κάποιο αξιοζήλευτο προσόν. Οι καιροί που ζούμε και οι καιροί που έρχονται δεν συγχωρούν. Η επιδείνωση των συνθηκών για τους πολλούς σε παγκόσμιο επίπεδο επελαύνει σαρωτικά. Έχουμε ελάχιστο χρόνο να προλάβουμε να οργανωθούμε απέναντι σε αυτά που έρχονται.

Το διαβάσαμε …κι αυτό όπως  και άλλα   ενδιαφέροντα  όντως  δημοσιεύματα   επώνυμων   και ανώνυμων    και  ψευδώνυμων  ….που κρούουν  τον κώδωνα του κινδύνου και πράγματι  συγκατανευτικώς   διαπιστώσαμε  ότι  δεν  υπάρχει -αντιθέτως μάλιστα-έλλειψη      αναλύσεων που διαπιστώνουν  έστω κάποιες  απ τις  αληθινές  αιτίες του κακού . Το ζήτημα όμως παραμένει αναπάντητο …κι η επικρατούσα  κατάσταση   άκρως δυσεπίλυτη .Η απόσταση  που χωρίζει το τι είναι πρέπον να  γίνει    απ το τι είναι δυνατό κι εφικτό να γίνει , παραμένει   τεράστια  και   ξυπόλητοι περιπατητές  και διαβάτες να περπατάνε  στα  αγκάθια   δεν  υπάρχουν  πρόσφοροι μεταξύ τουλάχιστον των   σχετικώς   εχεφρόνων .

Και επειδή   είναι ανάγκη,  τις   βάρβαρες περιόδους  που περνάμε  κι ανεχόμαστε όλοι μας  ,πάση θυσία να διατηρήσουμε   έστω  και σε ένα ακαθόριστο  χαμηλό -πάντως οπωσδήποτε αξιοπρεπές – επίπεδο την αυτοεκτίμηση και  αυτοσεβασμό μας , γι αυτό    είναι πλέον οφειλή   το  ξεκαθάρισμα  προς πάσα  κατεύθυνση    των  εξής   ακολούθων .

Πως   δεν    λέει ουσιαστικά  απολύτως τίποτα πλέον ,  η διαβεβαίωση  οποιουδήποτε που επιλέγει να  αυτοπροσδιορίζεται  κι ακολούθως  αυτοπροβάλλεται   ως π χ προοδευτικός , ριζοσπαστικός , μεταρρυθμιστής,  εθνικώς  ορθόφρων , πατριώτης, φιλελεύθερων  κοινωνικών απόψεων η συντηρητικών  κ ο κ   διότι  όχι μόνον στην  Ελλάδα  αλλά κι αλλαχού   θεωρείται λανθασμένα ,  πως ο καθείς  είναι ότι   δηλώνει κι ως τέτοιος  πρέπει να εκλαμβάνεται .

Αμ   δε…δεν είναι και μάλιστα καθόλου ..ότι  ο καθείς   δηλώνει .  Και  τούτο διότι εκτός του  αυτοπροσδιορισμού του   (δικαίωμα βεβαίως  αναφαίρετο  πάντων ) υπάρχει   -υφίσταται κι ο  ετεροπροσδιορισμός του καθενός   δηλαδή εμπράκτως  το δικαίωμα των άλλων  να προσδιορίζουν  ποιός  και τι είδους είναι  κι αυτός κι εσύ   κι εγώ  κι ο άλλος κι ο παράλλος  κι ο  γάτος μας κι ο σκύλος μας  κι ο  ελέφαντας μας κι ο γάιδαρός μας (sic) .

Ακριβέστερα,   όλοι μας   κι εξ αιτίας  τόσο της οικονομικής όσο  και της προσφυγικής κρίσης που το μεγάλο και βαρύ τίμημα της πληρώνει ο ήδη   οικονομικώς φτωχοποιημένος νεοέλληνας , οφείλουμε  επιτέλους  να  σκεφτούμε   σε βάθος  χρόνου  τι είδους κοινωνίες πρέπει και μπορούν να είναι αυτές  στις οποίες   επιθυμούμε    να  ζήσουμε για να ευτυχήσουμε . Και  βεβαίως με  ποιά  εργαλεία   και τρόπους  μπορούμε εν δυνάμει,   να   φτάσουμε  σ αυτές .

Όποιον,  τέλος πάντων ,  επιθετικό προσδιορισμό  κι αν επιλέγει ο καθείς  για τον εαυτό του,   απομένει  να   αποδείχνεται  τόσο η  ορθότητα του όσο  και η  αντιστοιχία  του   με τον πραγματικό   εαυτό  και την  δράση του .Το έργο    -είναι συνηθέστατα  το μόνο  πραγματικό  κριτήριο κι απόδειξη που  επιτρέπει στον καθένα να ισχυρίζεται   ότι αληθώς  έτσι είναι ο εαυτός του  όπως τον  προσδιορίζει και τον προβάλλει στους άλλους .

Πρόκειται δηλαδή για μιά    ταύτιση  της αντίληψης  ή ιδέας που έχουμε  για τον εαυτό μας  με  αυτή την αντίληψη που έχουν  κι άλλοι   αντικειμενικοί (!!!)  παρατηρητές του εαυτού μας.

Ως γνωστόν  για την  ομαλή  ψυχική    λειτουργία του   ΕΙΝΑΙ  συνηθέστατα τείνουμε να  κρίνουμε όλοι λίγο πολύ  με επιείκεια  τους εαυτούς μας . Ευλόγως ,για να τα έχουμε καλά  με τον εαυτό μας ,  τον οποίο   καλά κάνουμε και τον αγαπάμε   αφού ευνοήτως  απ την απρόσκοπτη λειτουργία του  εξαρτάται κι αυτή η ίδια  η  δυνατότητα της ύπαρξης μας. Το εγώ μας  , ευτυχώς  απο  μια  άποψη ,απ το   εκ  γεννετής  αποκτηθέν  ένστικτο αυτοσυντήρησης ,  οδηγείται στην εαυτοπαραδοχή του  . Αυτό διόλου  δεν  σημαίνει   ούτε εξυπακούεται ότι   δεν  μπορούμε να δούμε  κριτικά   τον εαυτό μας , ώστε διαρκώς να  τον  επιδιορθώνουμε  εως -και εαν είναι κι αυτό δυνατόν- να τον τελειοποιούμε  βάση  κάποιου προτύπου που  δικαιούμαστε να επιλέγουμε.Αλλά   το να  φτάσουμε   σε μια  απολύτως  αντικειμενική  κρίση του  υποκειμένου  εαυτού μας   δεν  είναι  διόλου  εύκολη υπόθεση   ούτε καν  για   άτομα  με  αποκτημένες δεξιότητες  στην τέχνη κι ικανότητα  της ενδοσκόπησης ( π.χ ψυχολόγοι    εξειδικευμένα  επιστημονικώς άτομα κλπ )

Κι αυτή  η  διατύπωση  , με αυτόν τον  συγκεκριμένο τρόπο , διότι    διαπιστώνεται   επανειλημμένως   ότι οι έχοντες , έστω μερικώς  την συνείδηση τους  υπο έλεγχο  (συνειδέναι  )  αντιλαμβάνονται  ότι  στα λόγια  είναι εύκολο να  είναι  ο καθείς  ότι δηλώνει αλλά στα  έργα  ή σε δοσμένες  η και προκαλούμενες  απο εξωγενείς  παράγοντες  καταστάσεις αποδεικνύεται  ότι τα πράγματα  δεν είναι …τόσον απλά  όσο ίσως  φαντάζουν εκ πρώτης όψεως.

Το να  γνωρίζει  κανείς  τον εαυτό του , δεν  είναι μια  εύκολη υπόθεση  ούτε  η γνώση  του εαυτού         επιτυγχάνεται  με  την παρακολούθηση  μερικών   ειδικών σεμιναρίων  .

Κατά την τελευταία  πενταετία    αλλά και κατά τις  προηγούμενες  χρονικές περιόδους είδαμε  ιδίοις όμμασι και παρακολουθήσαμε   την έξαρση μιάς απύθμενης   βαρβαρότητας  στην αποκαλούμενη Διεθνή σκηνή  των πολιτικών και κοινωνικών εξελήξεων.

Επίσης  ουκ ολίγοι  εξ ημών κι υμών  συνειδητοποιήσαμε και  νιώσαμε  την κατάρρευση  και αποσύνθεση   των όποιων  ψευδαισθήσεων   διατηρούσαμε   για  το ποιό  είναι το σωστό και ποιό το λάθος  σε όλη της  την έκταση  σχετικώς με όσα  αφορούν  στις ένοπλες  συγκρούσεις  στις γειτονικές μας εμπόλεμες   περιοχές . Παρακολουθώντας   τις εξελήξεις  στο πιο κοντινό  στην Ελλάδα  γεωγραφικό Μεσογειακό χώρο  και  πρόσφατα στην Συρία, έγινε πασιφανές  πως ακόμα κι αυτή  η παγκόσμια καθεστωτική σταθερότητα  το αποκαλούμενο  Στάτους Κβό      (Status Quo) μπορεί να  απειληθεί σοβαρά     πυροδοτώντας  απρόβλεπτες εξελήξεις και συνέπειες γιά  όλους μας   ανεξαρτήτως εθνικής  προέλευσης  η κοινωνικο-οικονομικής κατάστασης .

Γι  αυτούς   λοιπόν  τους  λόγους είναι   απαιτούμενη   η σοβαρότητα  και επίσης η  με όσες  θυσίες   χρειασθούν ( των ανθρωποθυσιών προς εξευμενισμό των οργισμένων Θεών  εξαιρουμένων ) αποφυγή απερισκεψιών και  ερασιτεχνισμών στους  χειρισμούς  των  τόσο  λεπτεπίλεπτων  ζητημάτων που  εξελίσσονται στην περιοχή της Μεσογείου   (όπου   κι η  χώρα καταγωγής  και ενδεχομένως  διαμονής μας ανήκει γεωγραφικώς )

Τα  συμφέροντα, (οικονομικά πολιτικά και  γεωπολιτικά )και περί τούτου   πρέπει να   είμαστε   απολύτως βέβαιοι,  δεν προβλέπεται να  επιδείξουν ιδιαίτερες   ευαισθησίες  ούτε και να αλλάξουν  στάση   εξ αιτίας  του δράματος  που βιώνει   ο προσφυγικός κόσμος αλλά  ούτε  και  εξ αιτίας  του τιμήματος  που πληρώνει και  ο πληττόμενος ελληνικός    λαός και πρωτίστως τα φτωχοποιημένα  λαικά κοινωνικά στρώματα .

Μόνον εξ άλλου  με  την ουσιαστική  συνεργασία στα πλαίσια  των  συμμαχιών   και  αμυντικών οργανισμών  στους οποίους  οικοιοθελώς (!) έχει ενταχθεί και η Ελλάδα μπορούν να αντιμετωπισθούν  αξιοπρεπώς.

Γι αυτό εν κατακλείδι     κι ολίγη περίσκεψη  και σοβαρότητα    δεν  βλάπτει   ούτε καν     τους  αυτόκλητους    σωτήρες  που κι απ άλλες περιόδους της νεώτερης ιστορίας μας   ξέρουμε  ότι καιροφυλακτούν  στις γωνίες .  Πολλοί ,    απ όσον  θυμόμαστε  και γνωρίσαμε στο πρόσφατο ιστορικό μας παρελθόν , θέλησαν  και μάλιστα διακαώς  προσπάθησαν  να μας  σώσουν , εκφράζοντας   απο καιρού εις καιρόν   τις πιό  αγνές προθέσεις που φανταζόμασταν  οτι  θα  ακούγαμε   πόποτες  Τα κατάφεραν  τάχα   στα θεάρεστά (!) τους έργα ή απέτυχαν παταγωδώς ?Περι τούτου  ουδείς δύναται να αποφανθεί μετ  απολύτου βεβαιότητος …

Και  αναφορικά στην  ιστορία της ποιητικής τέχνης  και τα  υπονοούμενα της ούτε παντελώς αδιάφορους μας  άφησαν  κι ούτε  μείναμε  παντελώς αμαθείς   (Illiterate) Τι  εξ αυτής  ωστόσο καταλάβαμε   εεε    είναι  και τούτο… μια άλλη υπόθεση Το είπαμε και το γράψαμε  και άλλοτε   ΄Αλλη  είναι η σημασία του να  είναι κανείς ΄Ελλην άλλο να είναι  ο ΄Ελλην και βεβαίως  άλλο να είναι  Φιλέλλην

Κι απ την ποίηση Αλεξανδρινού ποιητή πολλά  μαθαίνει κανείς… αν θέλει

Φιλέλλην

Την χάραξι φρόντισε τεχνικά να γίνει.
Έκφρασις σοβαρή και μεγαλοπρεπής.
Το διάδημα καλλίτερα μάλλον στενό·
εκείνα τα φαρδιά των Πάρθων δεν με αρέσουν.
Η επιγραφή, ως σύνηθες, ελληνικά·
όχ’ υπερβολική, όχι πομπώδης—
μην τα παρεξηγήσει ο ανθύπατος
που όλο σκαλίζει και μηνά στην Pώμη —
αλλ’ όμως βέβαια τιμητική.
Κάτι πολύ εκλεκτό απ’ το άλλο μέρος·
κανένας δισκοβόλος έφηβος ωραίος.
Προ πάντων σε συστήνω να κυττάξεις
(Σιθάσπη, προς θεού, να μη λησμονηθεί)
μετά το Βασιλεύς και το Σωτήρ,
να χαραχθεί με γράμματα κομψά, Φιλέλλην.
Και τώρα μη με αρχίζεις ευφυολογίες,
τα «Πού οι Έλληνες;» και «Πού τα Ελληνικά
πίσω απ’ τον Ζάγρο εδώ, από τα Φράατα πέρα».
Τόσοι και τόσοι βαρβαρότεροί μας άλλοι
αφού το γράφουν, θα το γράψουμε κ’ εμείς.
Και τέλος μη ξεχνάς που ενίοτε
μας έρχοντ’ από την Συρία σοφισταί,
και στιχοπλόκοι, κι άλλοι ματαιόσπουδοι.
Ώστε ανελλήνιστοι δεν είμεθα, θαρρώ.

Κωνσταντίνου Καβάφη

Αρχή της γνώσης δε… ως λέγεται …η επανάληψη  αλλά κι η επίσκεψη ονομάτων  Και  το να συναισθάνεται κανείς  την σοβαρότητα των καταστάσεων απαιτεί να  έχει   επαφή  με την πραγματικότητα και δυνατότητα κατανόησης  των εννοιών Αυτό π χ που είναι δημοκρατικό  για τον ένα   για τον άλλο  μπορεί να  εκλαμβάνεται ως άκρως αντιδημοκρατικό.

Τι είναι  συνείδηση και τι συνειδητή εν αντιθέσει με την ασυνείδητη  ενέργεια ?

Συνείδηση  είναι η γνώση που προκύπτει από την σχέση  δυο υλικών στοιχείων της εκδήλωσης του κόσμου. Είναι η λειτουργία με την οποία ο άνθρωπος αντιλαμβάνεται τον κόσμο και στη συνέχεια τον εαυτό του, μέσα και σε σχέση με την όλη  εκδήλωση. Είναι τέλος τα πάντα μέσα στον κόσμο, μια και  το άλλο όνομα  της συνείδησης είναι  ο Λόγος, ο οποίος υπεισέρχεται παντού μέσα στην ύλη, από τον μικρόκοσμο μέχρι τα αστρικά συστήματα.

Γι αυτό λοιπόν  ας  προωθούμε όλα  όσα  σχετίζονται με  τον  ΛΟΓΟ  (να εννοείται ο ένλογος)κι ας  τον φροντίζουμε  να  είναι  καταληπτός  και σαφής.

Ο καθαρός νούς  -ως λέγεται- μέσω της γλώσσας  …λάμπει . Το  ξεκαθάρισμα των  εννοιών  είναι  μια προ-υπόθεση της προσπάθειας, συλλογικής  τοιαύτης, να ξεδιαλύνουμε  την προβληματικότητα  των καιρών  ώστε να μπορούμε να συνεχίσουμε…

Να  λέμε τα σύκα  σύκα και την σκάφη  σκάφη   …γιατί εμείς   δεν τραγουδάμε  για να ξεχωρίσουμε απ τον κόσμο  αλλά  για να τον ενώσουμε (Γ. Ρίτσος)

ΕΝΔΥΜΙΩΝ