internet-specialist-620  Βίας ο Πριηνεύς

Το γνωμικό    που αποτελεί και τον τίτλο του αρθρίδιου (μικρής έκτασης  άρθρο) αποδίδεται  στον  αρχαίο έλληνα  φιλόσοφο  Βία.  Ο  Βίας   ήταν  είς  εκ των  7  σοφότερων    φιλοσόφων της  Αρχαιότητος Οι  άλλοι 6  ήταν οι εξής …Θαλής ο Μιλήσιος. Κλεόβουλος ο Λίνδιος.Περίανδρος ο Κορίνθιος.Πιττακός ο Μυτιληναίος.Σόλων ο Αθηναίος .Χίλων ο Λακεδαιμόνιος.

Απο τις ρήσεις του Βία
Άκουγε πολλά,μίλα την ώρα που πρέπει
Άνθρωπο που δεν αξίζει μη τον εγκωμιάζεις, επειδή είναι πλούσιος

Υπάρχει τίποτα αληθινότερο από την αλήθεια; Ναι, το παραμύθι. Αυτό δίνει νόημα αθάνατο στην εφήμερη αλήθεια.

Νίκος Καζαντζάκης «Αναφορά στον Γκρέκο»

Δεν υπάρχει πιο απίθανο πράμα από την αλήθεια.

Μ. Καραγάτσης «Γιούγκερμαν»

 Κάθε στιγμή τα λόγια μας είναι το ψέμα και μόνο η πράξη μας η αλήθεια.

Τάσος Αθανασιάδης «Οι Πανθέοι»

 Πάντα αμφιβάλλω για την αλήθεια μου και τις αλήθειες των αλλωνών.

Ίων Δραγούμης «Το Μονοπάτι»

Πρέπει ν’ αλλάζουμε την αλήθεια μας, όταν βλέπουμε μια αληθινότερη αλήθεια.

Ίων Δραγούμης «Το Μονοπάτι»

Από την αλήθεια δεν μπορεί να βγη παρά καλό.

Ψυχάρης «Το Ταξίδι μου»

Μάθετε να υποφέρετε την Αλήθειαν.

Περικλής Γιαννόπουλος «Νέον Πνεύμα»

 Η αλήθεια είναι μια. Μόνο οι δρόμοι που οδηγούν σε αυτήν είναι διάφοροι.

Κων/νος Τσάτσος «Η Ζωή σε Απόσταση»

Ζωντόβολα μη φοβάσθε την ΑΛΗΘΕΙΑ. Η Αλήθεια δεν σκοτώνει. Τα ΨΕΜΑΤΑ καταθάπτουν τους Λαούς.

Περικλής Γιαννόπουλος «Έκκλησις προς το Πανελλήνιον Κοινόν»

Καμιά φορά οι πράξες δείχνουν την αλήθεια καλλίτερα από τα λόγια.

Ίων Δραγούμης «Σταμάτημα»

Η αλήθεια είναι ελαστική και πολυπρόσωπη. Εξαρτάται από πού την κοιτάς. Ποια πλευρά της θα υποστηρίξεις.

Γιάννης Μαγκλής «Οι Σημαδεμένοι»

Ω, Θεέ, τι κακόμορφη που είναι όταν το θέλει η αλήθεια. Ω, τι μεγαλοφυία στη χαιρεκακία της, στην έχθρα της για τον άνθρωπο!

Άγγελος Τερζάκης  «Δίχως Θεό»

Έτσι είνε ο κόσμος! Μισεί τον μη γνωρίζοντα να σκεπάζη την αλήθειαν διά ψευδούς  πέπλου.

Αλέξανδρος Μωραϊτίδης «Το Τάξιμον»

Η αλήθεια δεν είναι υποχρεωτικά με το μέρος των πολλών. Πιο συχνά είναι με τον ένα.

Γαλάτεια Σαράντη «Επιστροφή»

Η αλήθεια είναι καλή Θεά, αλλά τα πάθη του ανθρώπου συχνότατα την νομίζουν εχθρή.

Διονύσιος Σολωμός «Διάλογος»

Όταν παραστήση κανείς γυμνήν την αλήθειαν, φαίνεται σκληρός και ανυπόφερτος. Είναι όμως τω όντι επωφελής.

Ρήγας Βελεστινλής «Σχολείον των Ντελικάτων Εραστών»

Υπάρχει τίποτα αληθινότερο από την αλήθεια; Ναι, το παραμύθι. Αυτό δίνει νόημα αθάνατο στην εφήμερη αλήθεια.

Νίκος Καζαντζάκης «Αναφορά στον Γκρέκο»

Από το ευλαβικό ψέμα προτιμώ την ανίερη αλήθεια.

Άγγελος Τερζάκης «Προσωπικές Σημειώσεις»

Η αλήθεια είναι πολυτέλεια των ισχυρών. Ο μικρός κι ο φτωχός ζουν με το όπιο του μύθου.

Νίκος Δήμου «Οι Νέοι Έλληνες»

Όλοι αγαπούν τα ψόματα να λεν, να μας γελούσι,

 Και την αλήθεια άθρωπος δε θε να τη ακούση.

Βιτσέντζος Κορνάρος «Ερωτόκριτος»

Η αλήθεια είναι αμαρτία. Η πιο χοντροκομμένη, η πιο αφιλάνθρωπη μορφή της ψευτιάς. Να την πει κανείς μόνο για να σώσει κεφάλι από κρεμάλα, μόνο τότε πρέπει.

Νίκος Καββαδίας «Βάρδια»

Η αλήθεια μέσα στο στήθος εκείνου που δεν τολμάει ναν την ειπή, είναι σαν τα χρήματα μέσα στο σεντούκι εκείνου που δεν τολμάει ναν τα ξοδεύη.

 Ανδρέας Λασκαράτος «Στοχασμοί»

Δεν υπάρχει η Αλήθεια. Υπάρχουν ωστόσο πολλές μικρές αλήθειες, που όλες μαζί δεν κάνουν καμιά μεγάλη Αλήθεια, παρά μνήσκουν πάντα μικρές αλήθειες…

Ίων Δραγούμης «Σαμοθράκη»

Αλήθεια είναι ό,τι δίνει φτερά στον άνθρωπο, ό,τι γεννάει μεγάλα έργα και μεγάλες ψυχές και μας σηκώνει ένα μπόι απάνω από της γης. Ψευτιά, ό,τι ψαλιδίζει τα φτερά του ανθρώπου.

Νίκος Καζαντζάκης «Ο Τελευταίος Πειρασμός»

 Η γαρ αλήθεια ουχ ευρίσκεται ή μη δια διαλέξεως και εξετάσεως των εκατέρου μέρους λόγων.

Γεώργιος Τραπεζούντιος (1395-1484)

Κρύο πράμα η αλήθεια. μην κοιτάς που τήνε πιπιλούμε οληώρα σα γλειφιντζούρι. Πικρή η άτιμη, φαρμάκι…

Διδώ Σωτηρίου «Κατεδαφιζόμεθα»

 Η αλήθεια είναι πάντοτε παράλογος, και διά τούτο δεν την λέγουσι ποτέ οι φρόνιμοι και ηλικιωμένοι άνθρωποι, αλλά την ομολογούσιν οι μεθυσμένοι, οι τρελλοί, οι άρρωστοι και τα μικρά παιδία.

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης «Οι Έμποροι των Εθνών»

Η Αλήθεια, από την ίδια της τη φύση είναι φτιαγμένη για πολύ λίγους. Και ούτε αυτοί άλλωστε μπορούν ν’ αντισταθούν στο διαλυτικό της αγκάλιασμα, στη θανατηφόρα εξομολόγησή της.

 Άγγελος Τερζάκης «Προσωπικές Σημειώσεις»

Αναγκαίον πράγμα είναι εις όποιον αποφασίσει να εξετάση την αλήθειαν των πραγμάτων, συχνάκις να δυσπιστή εις τον ίδιον εαυτόν του, και χωρίς να είναι ευκολόπιστος εις τους άλλους, να καταπείθεται μόνον εις την αναμφιβολίαν.

Ανώνυμος «Ελληνική Νομαρχία»

(Οι περί αλήθειας  συλλεχθείσες    ρήσεις   είναι απ τον  Ιστότοπο  του  κατ ευφημισμόν «Λογομνήμων»)  

Copyright is a legal term used to describe the rights that creators have over their literary and artistic works. Works covered by copyright range from books, music, paintings, sculpture and films, to computer programs, databases, advertisements, maps and technical drawings.

Υπάρχει τίποτα αληθινότερο από την αλήθεια; Ναι, το παραμύθι. Αυτό δίνει νόημα αθάνατο στην εφήμερη αλήθεια.

Νίκος Καζαντζάκης «Αναφορά στον Γκρέκο»                                                                                              

Έπειτα από το Θεό, είναι δύο πράγματα ανίκητα εις τον κόσμο. Η φύσις και η αλήθεια.

Γεώργιος Κανδιανός Ρώμας (1798-1867)

Η αλήθεια-κατά το μάλλον ή ήττον –είναι  κάτι το οποίο δεν περιγράφεται  πάντοτε   με ικανοποιητική  επάρκεια αλλά μάλλον  βιώνεται ως  αλήθεια  που καταγράφεται   στις καλύτερες των περιπτώσεων  κι απ τις πέντε λειτουργούσες  αισθήσεις  του  ανθρώπου συνηθέστατα δε ταυτοχρόνως.

Μερμυγκια σε πρασινο φυλλοpreview

Όταν  αρέσκεται κάποιος  για τον  άλφα ή   βήτα λόγο να  βαδίζει   σε δημόσιους  ή και ιδιωτικούς  κήπους   πολλά   εκθαμβωτικά  μπορεί να  αντικρύζει  όπως εξ άλλου  κι όταν  κάνει  …περιπάτους  στην ιστορία  διάφορων  εκ των  αρχαίων του  …προγόνων                                   Στο «Βίοι Παράλληλοι» – Αντώνιος, παρ. Ο΄ και ΟΑ΄, ο Πλούταρχος, προκειμένου να αιτιολογήσει την ονομασία «Τιμώνειον» που είχε δώσει ο Αντώνιος στην παραθαλάσσια κατοικία του, την οποία χρησιμοποιούσε ως απομονωτήριο, μας μιλά για τον Τίμωνα τον Αθηναίο και διασώζει μερικές ιστορίες της ζωής του.

 

Τίμων και Αλκιβιάδης

Όταν έμαθε ο Τίμων ότι οι Αθηναίοι είχαν εκλέξει ανάμεσα στους δέκα στρατηγούς τον Αλκιβιάδη, χάρηκε, κατέβηκε στην Αθήνα, τον βρήκε και άρχισε να τον αγκαλιάζει και να τον φιλάει:

— Παλικάρι μου, ήρωά μου, λεβέντη μου, μπράβο σου…

Στις απορίες και τα ερωτήματα του Απήμαντα, για το πως έτσι, αυτός ο μισάνθρωπος, αγαπά και μάλιστα τόσο υπερβολικά τον Αλκιβιάδη; Ο Τίμων ήταν αφοπλιστικός:

— Αυτός ο νεαρός που βλέπεις θα γίνει αίτιος πολλών κακών. Θα καταστρέψει την Αθήνα!

Λόγος στην Συνέλευση του Δήμου

Σε κάποια Συνέλευση της Εκκλησίας του Δήμου, στην Πνύκα, παρόλο που ποτέ δεν πάταγε το πόδι του, εμφανίστηκε ο Τίμων. Κατάπληκτοι οι Αθηναίοι αναρωτιόντουσαν τι γύρευε εκεί ο Μισάνθρωπος. Εγινε σούσουρο μεγάλο. Όταν μάλιστα ζήτησε το λόγο κιαι ανέβηκε στο βήμα, έπεσε νεκρική σιγή.

— Ανδρες Αθηναίοι, όλοι γνωρίζετε ότι έχω ένα μικρό κτήμα εκεί στους πρόποδες του Υμηττού. Μέσα στο κτήμα υπάρχει μια συκιά στα κλαδιά της οποίας πολλοί πολίτες Αθηναίοι, ως τώρα, κρεμάστηκαν. Επειδή πρόκειται να κτίσω ένα σπιτάκι και θα κόψω τη συκιά, θέλησα δημόσια να σας το γνωστοποιήσω ώστε όσοι από σας έχουν σκοπό να αυτοκτονήσουν, να βιαστούν να το κάνουν σύντομα, πριν κόψω το δέντρο.Hortus_Deliciarum,_Der_Stammbaum_Christi

Τα κάτωθι ακόλουθα  δε , αποτελούν  το  αποτέλεσμα  της  έκτης  Οικουμενικής  Χριστιανικής Συνόδου

Η ΣΤ’ Οικουμενική Σύνοδος συγκλήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από  το    680   μέχρι το  681    από τον Αυτοκράτορα του Βυζαντίου αποκαλούμενου  και  Ανατολική Ρωμαική Χριστιανική Αυτοκρατορία  Κωνσταντίνο  Πωγωνάτο  και παραβρέθηκαν από 150 έως 289 επίσκοποι. Επιβεβαίωσε την πλήρη και αληθινή ενανθρώπηση του Ιησού έναντι της αντίθετης διδασκαλίας   των Μονοθελητών  Η Σύνοδος αυτή διατύπωσε ότι ο Χριστός έχει Θεία και Ανθρώπινη θέληση.Yπάρχουν δύο φύσεις, η θεία και η ανθρωπίνη, υπάρχουν και δύο φυσικές θελήσεις και δύο φυσικές ενέργειες, η θεία και η ανθρωπίνη, που ενεργούσαν «αδιαιρέτως, ατρέπτως, αxωρίστως, ασυγχύτως», χωρίς να επικρατεί αντιπαλότητα μεταξύ τους.

Ἔκθεσις πίστεως τῶν ἐν Κωνσταντινουπόλει ἑκατὸν πεντήκοντα ἁγίων καὶ μακαρίων πατέρων.

῾Η ἁγία καὶ μεγάλη καὶ οἰκουμενικὴ ἡμῶν Σύνοδος ἡ κατὰ θεοῦ χάριν καὶ πανευσεβὲς θέσπισμα τοῦ εὐλαβεστάτου καὶ πιστοτάτου μεγάλου βασιλέως Κωνσταντίνου συναχθεῖσα ἐν ταύτῃ τῇ θεοφυλάκτῳ καὶ βασιλίδι Κωνσταντινουπόλει Νέᾳ ῾Ρώμῃ ἐν τῷ σεκρέτῳ τοῦ θείου παλατίου τῷ ἐπιλεγομένῳ «τρούλλῳ» ὥρισε τὰ ὑποτεταγμένα.

[1] Ὁ τοῦ θεοῦ καὶ πατρὸς μονογενὴς υἱός τε καὶ Λόγος ὁ κατὰ πάντα ὅμοιος ἡμῖν χωρὶς ἁμαρτίας γενόμενος ἄνθρωπος Χριστὸς ὁ ἀληθινὸς θεὸς ἡμῶν ἐν εὐαγγελικαῖς διαπρυσίως ἐκήρυξε φωναῖς· «᾿Εγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾿ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς»· καὶ πάλιν· «Εἰρήνην τὴν ἐμὴν ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν».  ταύτῃ τοι τῇ θεολέκτῳ τῆς εἰρήνης διδασκαλίᾳ θεοσόφως ὁ πρᾳότατος ἡμῶν βασιλεὺς ὁδηγούμενος, ὁ τῆς μὲν ὀρθοδοξίας ὑπέρμαχος τῆς δὲ κακοδοξίας ἀντίμαχος, τὴν καθ’ ἡμᾶς ἁγίαν ταύτην καὶ οἰκουμενι­κὴν συναθροίσας ὁμήγυριν τὸ τῆς ἐκκλησίας ἅπαν ἥνωσε σύγκριμα.  [2] ὅθεν ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁγία καὶ οἰκουμενικὴ σύνοδος τὴν ἀπό τινων καὶ ὧδε χρόνων τῆς δυσσεβείας πλάνην πόρρωθεν ἀπελάσασα καὶ τῇ τῶν ἁγίων καὶ ἐκκρί­των πατέρων ἀπλανῶς εὐθείᾳ τρίβῳ κατακολουθήσασα, ταῖς ἁγίαις καὶ οἰκουμενικαῖς πέντε συνόδοις ἐν ἅπασιν εὐσεβῶς ὡμοφώνησε· φαμὲν δὴ τῇ τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ ἐν Νικαίᾳ συνελθόντων ἁγίων πατέ­ρων κατὰ τοῦ μανιώδους Ἀρείου, καὶ τῇ μετ’ αὐτὴν ἐν Κωνσταντινουπόλει τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα θεοφόρων ἀνδρῶν κατὰ Μακεδονίου τοῦ πνευμα­τομάχου καὶ Ἀπολιναρίου τοῦ δυσσεβοῦς, ὁμοίως καὶ τῇ ἐν Ἐφέσῳ τὸ πρότερον κατὰ Νεστορίου τοῦ ἰουδαιόφρονος συναγηγερμένων διακοσίων θεσπεσίων ἀνδρῶν, καὶ τῇ ἐν Χαλκηδόνι τῶν ἑξακοσίων τριάκοντα θεο­πνεύστων πατέρων κατ’ Εὐτυχοῦς καὶ Διοσκόρου τῶν θεοστυγῶν, πρὸς ταύταις καὶ τῇ τελευταίᾳ τούτων πέμπτῃ ἁγίᾳ Συνόδῳ τῇ ἐνταῦθα συνα­θροισθείσῃ κατὰ Θεοδώρου τοῦ Μοψουεστίας, Ὠριγένους, Διδύμου τε καὶ Εὐαγρίου, καὶ τῶν συγγραμμάτων Θεοδωρήτου τῶν κατὰ τῶν δώδεκα κεφαλαίων τοῦ ἀοιδίμου Κυρίλλου καὶ τῆς λεγομένης Ἴβα ἐπιστολῆς πρὸς Μάρην γεγράφθαι τὸν Πέρσην· [3] ἀκαινοτόμητα μὲν ἐν πᾶσι τὰ τῆς εὐσε­βείας ἀνανεωσαμένη θεσπίσματα, τὰ βέβηλα δὲ τῆς δυσσεβείας ἐκδιώ­ξασα δόγματα, καὶ τὸ παρὰ τῶν τριακοσίων δέκα καὶ ὀκτὼ πατέρων ἐκτεθὲν καὶ αὖθις παρὰ τῶν ἑκατὸν πεντήκοντα θεοφρόνως βεβαιωθέν, ὅ περ καὶ αἱ λοιπαὶ ἅγιαι σύνοδοι ἐπ᾿ ἀναιρέσει πάσης ψυχοφθόρου αἱρέσεως ἀσπα­σίως ἐδέξαντο καὶ ἐπεκύρωσαν Σύμβολον, καὶ ἡ καθ’ ἡμᾶς ἁγία καὶ οἰκου­μενικὴ θεοπνεύστως ἐπεσφράγισε σύνοδος.

Πιστεύομεν εἰς ἕνα θεὸν πατέρα παντοκράτορα, ποιητὴν οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁρατῶν τε πάντων καὶ ἀοράτων.  καὶ εἰς ἕνα Κύριον Ἰησοῦν Χριστόν, τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ τὸν μονογενῆ, τὸν ἐκ τοῦ πατρὸς γεννηθέντα πρὸ πάντων τῶν αἰώνων· φῶς ἐκ φωτός, θεὸν ἀληθινὸν ἐκ θεοῦ ἀληθι­νοῦ, γεννηθέντα, οὐ ποιηθέντα, ὁμοούσιον τῷ πατρί, δι᾿ οὗ τὰ πάντα ἐγένετο· τὸν δι᾿ ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν κατελθόντα ἐκ τῶν οὐρα­νῶν καὶ σαρκωθέντα ἐκ πνεύματος ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς παρθένου καὶ ἐνανθρωπήσαντα· σταυρωθέντα τε ὑπὲρ ἡμῶν ἐπὶ Ποντίου Πιλάτου, καὶ παθόντα καὶ ταφέντα· καὶ ἀναστάντα τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ κατὰ τὰς Γραφάς· καὶ ἀνελθόντα εἰς τοὺς οὐρανοὺς καὶ καθεζό­μενον ἐκ δεξιῶν τοῦ πατρός· καὶ πάλιν ἐρχόμενον μετὰ δόξης κρῖναι ζῶντας καὶ νεκρούς· οὗ τῆς βασι­λείας οὐκ ἔσται τέλος. καὶ εἰς τὸ πνεῦ­μα τὸ ἅγιον, τὸ Κύριον, τὸ ζωοποιόν, τὸ ἐκ τοῦ πατρὸς ἐκπορευόμενον, τὸ σὺν πατρὶ καὶ υἱῷ συμπρο­σκυνού­με­νον καὶ συνδοξαζόμενον, τὸ λαλῆ­σαν διὰ τῶν προφητῶν.  εἰς μίαν ἁγίαν καθολικὴν καὶ ἀποστολικὴν ἐκ­κλη­σίαν. ὁμολο­γοῦμεν ἓν βάπτισμα εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν.  προσδοκῶμεν ἀνάστα­σιν νε­κρῶν, καὶ ζωὴν τοῦ μέλλον­τος αἰῶνος.  ἀμήν.

Ἀμήν.

Κι απ τα μεγάλα  βαρύγδουπα  ονόματα    στα οποία  βεβαίως παραπέμπουν  όλα  τα  άνωθεν   που  διαβάστηκαν   κι έτσι  ανακλήθηκαν     απ το  απώτερο παρελθόν  … μέσω  της  μνήμης    στο  αδέκαστο    …παρόν .

Κάποιοι   ασύδοτοι   αυτόκλητοι   τέως  αλλά και νύν   επικυρίαρχοι   οι οποίοι  μάλιστα    βαυκαλιζόμενοι   μέσα  στο  ψεύδος και  ότι οι ίδιοι  θεωρούν  ως πλούτο ,   αυτοβαφτιζόμενοι μάλιστα με περισσή  θρασύτητα ως   …οι εκλεκτοί του  Θεού  τον  οποίον  μάλιστα αφ ενός  δεν  Τον πιστεύουν   κι αφετέρου   αν τυχαίνει να   πιστεύουν  στο  ΘΕΙΟ   το αντιλαμβάνονται-ως συχνότατα απέδειξε  η ίδια η ζωή τους – περισσότερο  ως  οποιοδήποτε  άλλο  εμπόρευμα  ,απ  αυτά  που   εμπορεύονται   οι διαφόρων ειδών πραμματευτάδες .Πιστεύουν  δε  ότι  περνά  απαρατήρητος  ο  βίος  τους    … διότι  το πρωτεύον  κατά την κρίσην των   είναι η συλλογή  οβολών και …παράδων ,  αξιωμάτων  ,δημόσιας  προβολής, δόξας  κι ότι άλλο θεωρούν ότι τους ξεχωρίζει   απ την απρόσωπη    ανώνυμη  μάζα  .                                    

  Η δημόσια κατακραυγή   αν όχι και το    δημόσιο ηθικό  μαστίγωμα (!!!) που έτσι κι αλλιώς  υφίστανται  αλλά    σ αυτό κωφεύουν  …    θα  τους  συνεφέρει χωρίς άλλο . Κι ας επικαλούνται  μύρια όσα  για την υποτιθέμενη  αγνότητα και του  βίου τους  και των προθέσεων τους.

«Ο Τελευταίος Πειρασμός»   αλλά  κι  η  απεραντοσύνη  της  ερήμου    διδάσκει  και σήμερα  βεβαίως   ακόμα κι όσους   βρίσκονται σε κάποια   απ τις οάσεις της.

Έλλην  Νομάρχης  εξ  Ελληνικής Νομαρχίας   !!!